http://mfuir.mfu.ac.th:80/xmlui/handle/123456789/393 Sun, 19 Apr 2026 15:43:09 GMT 2026-04-19T15:43:09Z http://mfuir.mfu.ac.th:80/xmlui/handle/123456789/1521 ปฏิสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมและการสร้างความสัมพันธ์เชิงโครงสร้างในพื้นที่พหุวัฒนธรรมระหว่างชาวจีนยูนนานหมู่บ้านห้วยผึ้งกับชาวไทใหญ่หมู่บ้านเทอดไทย อำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ณัฐสรัญ ลักษณะปีติ; ปัณณ์จิรัชญ์ คฤหบดี ชาวจีนยูนนานและชาวไทใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มักตั้งถิ่นฐานใกล้เคียงกัน และต่างมีวัฒนธรรมที่เป็นของตน งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจและวิเคราะห์ปฏิสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมภายใต้กรอบแนวคิดชาติพันธุ์สัมพันธ์และการข้ามวัฒนธรรมระหว่าง 2 กลุ่มข้างต้น มีขอบเขตวิจัยเป็นหมู่บ้านห้วยผึ้งและหมู่บ้านเทอดไทย อำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ผู้วิจัยดำเนินวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยรวบรวมข้อมูลปฐมภูมิที่ได้จากการสัมภาษณ์เชิงลึกและการอภิปรายกลุ่มของคนในพื้นที่ ควบคู่กับข้อมูลทุติยภูมิที่เผยแพร่ในวารสาร หนังสือ และอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง สุดท้ายทำการวิเคราะห์เชิงพรรณนา การศึกษาพบว่า ความใกล้ชิดทางภูมิศาสตร์ ความทรงจำทางประวัติศาสตร์ร่วม การใช้พื้นที่สาธารณะร่วมกันอย่างต่อเนื่อง ตลอดจนบทบาทของผู้นำชุมชนและปราชญ์ท้องถิ่น ล้วนเป็นปัจจัยสำคัญที่เอื้อต่อการก่อรูปของกระบวนการชาติพันธุ์สัมพันธ์ ทั้งสองกลุ่มใช้กิจกรรมตามเทศกาลเป็นกลไกในการสานสร้างความสัมพันธ์ทางสังคม และในมิติของการข้ามวัฒนธรรม ต่างฝ่ายต่างเชิญชวนและตอบรับการเข้าร่วมกิจกรรมของอีกฝ่าย พร้อมทั้งแสดงการยอมรับวัฒนธรรมซึ่งกันและกันผ่านการแต่งกายเลียนแบบอัตลักษณ์ของอีกฝ่ายในช่วงเทศกาล การยอมรับและการปรับตัวดังกล่าวเป็นรากฐานสำคัญที่ทำให้ทั้งสองกลุ่มสามารถอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข ปราศจากความขัดแย้ง บทความ (Article) Mon, 30 Jan 2569 00:00:00 GMT http://mfuir.mfu.ac.th:80/xmlui/handle/123456789/1521 2569-01-30T00:00:00Z http://mfuir.mfu.ac.th:80/xmlui/handle/123456789/1520 Ten Years of China’s Belt and Road Initiative: The Case of the China-Laos-Thailand High-Speed Railway Project Pittaya Suvakunta This study examines a decade of China’s Belt and Road Initiative (BRI) with a focus on the China-Laos-Thailand High-Speed Railway Project. It pursues three objectives: (1) to trace the development of the project over ten years, (2) to analyze its economic and geopolitical impacts, and (3) to identify the challenges and lessons learned from railway development projects in the region. The research employed qualitative methods, including field surveys, and stakeholder interviews. Findings indicate that the BRI’s first decade has seen the completion of the high-speed rail link between Yunnan Province (China) and Laos, with future extensions required to connect Bangkok and other Thai urban centers. Cross-border transport capacity remains limited, and investment regulations continue to hinder progress. Effective cross-border infrastructure development will require negotiations at both government and private-sector levels, as well as flexible logistics networks adaptable to shifting regional dynamics. Despite ongoing challenges, the BRI railway project offers significant opportunities for deepened cooperation among China, Laos, and Thailand. The project promises enhanced regional competitiveness, regional integration, strengthened bargaining power, and a more balanced distribution of influence across Southeast Asia. บทความ (Article) Fri, 30 Jan 2026 00:00:00 GMT http://mfuir.mfu.ac.th:80/xmlui/handle/123456789/1520 2026-01-30T00:00:00Z http://mfuir.mfu.ac.th:80/xmlui/handle/123456789/1519 Guidelines for Developing Health Tourism through Forest Bathing Activities with Community Participation in Ban Pa-Ngiew, Chiang Mai Province, and Ban Huai-Phueng Border Community, Mae Hong Son Province Sukhoom Phunnarong This study aimed to (1) analyze the community context and compare the potential and success factors of health tourism through forest bathing with community participation in 2 communities, and (2) propose a model for forest bathing health tourism and guidelines for developing forest bathing health tourism with community participation. The study employed a Participatory Action Research (PAR) methodology, collaborating with community members and researchers to design practical activities that would lead to the establishment of forest bathing tourism in Ban Pa-Ngiew, Chiang Mai Province (30 individuals/households), and Ban Huai-Phueng, Mae Hong Son Province (34 individuals/households). Data were collected through focus group discussions and behavioral observations, and analyzed across 8 key dimensions: natural resource capital, cultural and local wisdom capital, human and social capital, physical infrastructure, economic capital and products, potential for forest bathing activities, community participation, and opportunities arising from external factors. Data analysis utilized the SWOT framework and TOWS matrix to compare strengths and success factors for community-based forest bathing tourism in both communities. The findings indicate that several key factors shape the development of forest bathing tourism in the 2 study communities. Natural resource capital, with Ban Pa-Ngiew offering environments conducive to restorative and recreational experiences, while Ban Huai-Phueng is more suitable for outdoor and holistic health activities. Cultural and local wisdom capital further differentiates the communities: Ban Pa-Ngiew emphasizes artistic traditions and local cultural expressions, whereas Ban Huai-Phueng highlights ritual practices and health-related ways of living, allowing for culturally tailored tourism activities. In terms of human and social capital, Ban Pa-Ngiew benefits from stronger readiness in human resources and skill sets, while Ban Huai-Phueng exhibits strong leadership and social cohesion but requires enhancement in tourism service capacity. With respect to physical infrastructure, Ban Huai-Phueng is comparatively better equipped, whereas Ban Pa-Ngiew needs improvements in road access and the systematic development of homestay programs. For economic capital and local products, Ban Huai-Phueng offers more diverse products but lacks certification, while Ban Pa-Ngiew remains in the early stages of product development and income generation. Regarding the potential for forest bathing activities, Ban Pa-Ngiew aligns with restorative and healing-focused experiences, whereas Ban Huai-Phueng emphasizes outdoor activities that support mental and spiritual well-being. Community participation is more structured and formalized in Ban Pa-Ngiew, while Ban Huai-Phueng lacks an organized tourism management system. Finally, external opportunities differ, with Ban Pa-Ngiew benefiting from government support and Ban Huai-Phueng showing strong potential in marketing and product branding. Drawing from these findings, the study proposes a “Participatory Forest Bathing Tourism Model” is proposed to drive economic development and promote sustainability, consisting of 5 core components: (1) leveraging local natural and cultural resources, (2) designing holistic health-promoting activities, (3) ensuring active community participation, (4) enhancing community members’ capacities, and (5) establishing contemporary marketing and communication mechanisms. The study further offers policy recommendations to support biological-based community tourism in alignment with the United Nations Sustainable Development Goals (SDGs), specifically SDG 1 (No Poverty), SDG 3 (Good Health and Well-being), SDG 8 (Decent Work and Economic Growth), and SDG 15 (Life on Land). Overall, the results demonstrate that forest bathing extends beyond a natural therapeutic practice, serving as an innovative, community-centered strategy that harmonizes economic, social, and environmental development to advance sustainable local well-being. บทความ (Article) Fri, 30 Jan 2026 00:00:00 GMT http://mfuir.mfu.ac.th:80/xmlui/handle/123456789/1519 2026-01-30T00:00:00Z http://mfuir.mfu.ac.th:80/xmlui/handle/123456789/1518 อิทธิพลของบุคลิกลักษณะและแรงจูงใจต่อความตั้งใจเป็นผู้ประกอบการเจอเนอเรชัน Z ในประเทศไทย แสงสุข พิทยานุกุล; สุนีย์ พิทยานุกุล งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของบุคลิกลักษณะ และแรงจูงใจที่ส่งผลต่อความตั้งใจเป็นผู้ประกอบการของผู้ประกอบการเจเนอเรชัน Z เป็นการศึกษาเชิงปริมาณ ด้วยวิธีการวิจัยเชิงสำรวจ เก็บข้อมูล ณ ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง โดยใช้แบบสอบถาม เป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูล ซึ่งประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้คือ ผู้ประกอบการไทยที่มีอายุ 18-28 ปี จำนวน 400 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนา ได้แก่ การหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงอนุมาน ได้แก่ การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการศึกษา พบว่า ผู้ประกอบการเจเนอเรชัน Z ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีการศึกษาระดับปริญญาตรี ดำเนินธุรกิจขนาดเล็ก และอยู่ในระยะเริ่มต้นของการดำเนินกิจการ บุคลิกลักษณะโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยมีคะแนนเฉลี่ยสูงสุดด้านการเปิดเผยตนเอง รองลงมาคือความเข้าใจผู้อื่น การเปิดรับประสบการณ์ ความมีสติ/ระมัดระวัง และความมั่นคงทางอารมณ์ แรงจูงใจในการประกอบธุรกิจอยู่ในระดับมากที่สุด โดยแรงจูงใจภายนอกมีค่าเฉลี่ยสูงกว่าแรงจูงใจภายใน นอกจากนั้นยังพบว่า ผู้ประกอบการที่มีภูมิหลังที่แตกต่างกันจะมีความตั้งใจเป็นผู้ประกอบการไม่แตกต่างกันทั้งเพศ ระดับการศึกษา ขนาดของธุรกิจ และระยะเวลาที่ประกอบธุรกิจ ทางด้านบุคลิกลักษณะ พบว่าด้านการเปิดรับประสบการณ์ และด้านความมีสติ/ระมัดระวัง มีอิทธิพลต่อแรงจูงใจภายใน ในการประกอบธุรกิจของผู้ประกอบการเจเนอเรชัน Z โดยสามารถอธิบายความผันแปรได้ร้อยละ 10.9 และบุคลิกลักษณะด้านการเปิดรับประสบการณ์ด้านความเข้าใจผู้อื่น และด้านความมีสติ/ระมัดระวัง มีอิทธิพลต่อแรงจูงใจภายนอก ซึ่งสามารถอธิบายความผันแปรได้ ร้อยละ 52.9 ขณะเดียวกัน บุคลิกลักษณะด้านการเปิดรับประสบการณ์ ด้านความเข้าใจผู้อื่น และด้านความมีสติ/ระมัดระวัง มีอิทธิพลต่อความตั้งใจเป็นผู้ประกอบการของผู้ประกอบการเจนเนอเรชั่น Z โดยตัวแปรดังกล่าวสามารถอธิบายความผันแปรต่อความตั้งใจ ร้อยละ 9.0 ในส่วนของแรงจูงใจภายในและแรงจูงใจภายนอกมีอิทธิพลต่อความตั้งใจเป็นผู้ประกอบการของผู้ประกอบการเจเนอเรชัน Z โดยทั้งสองปัจจัยสามารถอธิบายความผันแปรของความตั้งใจเป็นผู้ประกอบการได้ร้อยละ 49.3 โดยแรงจูงใจมีอิทธิพลมากกว่าแรงจูงใจภายใน บทความ (Article) Mon, 30 Jan 2569 00:00:00 GMT http://mfuir.mfu.ac.th:80/xmlui/handle/123456789/1518 2569-01-30T00:00:00Z