พัฒนาการของข้อบทการปฏิเสธสิทธิประโยชน์ในความตกลงการลงทุนระหว่างประเทศ

Abstract

ข้อบทการปฏิเสธสิทธิประโยชน์เป็นเครื่องมือในการจำกัดสิทธิประโยชน์ตามความตกลงการลงทุนระหว่างประเทศ ใช้เพื่อป้องกันไม่ให้นักลงทุนที่มีลักษณะตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ได้รับประโยชน์จากความตกลงการลงทุนระหว่างประเทศ แม้ว่านักลงทุนรายดังกล่าวจะเป็นนักลงทุนในความหมายของความตกลงฯ ก็ตาม ในอดีตข้อบทการปฏิเสธสิทธิประโยชน์ไม่ได้เป็นข้อบทพบได้ทั่วไปในความตกลงการลงทุนระหว่างประเทศ แต่ในระยะเวลาไม่นานมานี้ข้อบทดังกล่าวได้รับความสนใจมากขึ้นเนื่องจากเป็นข้อบทที่มีบทบาทสำคัญในการจัดการกับปัญหาการที่นักลงทุนวางแผนสัญชาติเพื่อให้ได้รับประโยชน์จากความตกลงการลงทุนระหว่างประเทศ บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาพัฒนาการของข้อบทการปฏิเสธสิทธิประโยชน์ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน จากการศึกษาว่าข้อบทการปฏิเสธสิทธิประโยชน์ในความตกลงการลงทุนระหว่างประเทศได้เปลี่ยนแปลงไปในทางที่กำหนดเงื่อนไขในการปฏิเสธสิทธิประโยชน์อย่างชัดเจนมากขึ้น และกำหนดเหตุที่รัฐสามารถปฏิเสธสิทธิประโยชน์ได้กว้างขวางขึ้น ข้อบทการปฏิเสธสิทธิประโยชน์มีความซับซ้อนมากขึ้นเนื่องจากถูกนำมาใช้เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์หลากหลายไม่ได้จำกัดเพียงการป้องกันไม่ให้มีการแสวงหาประโยชน์จากสนธิสัญญาโดยไม่ชอบเท่านั้น